"انسان هوشمند نخست راهی وادی درون می شود.

   پیش از آن که رهسپار گردد، درون وجود را غواصی می کند؛

   درون نخستین خوان است.

   هنگامی که خود را شناختی،

   به هر آن کجای دیگر می توانی سفر کنی.

   سپس به هر کجا که بروی، سعادت در کنار توست."

   "من عرف نفسه فقد عرف ربه."

   "جشن باید اول در خانه خودت برپا گردد.

   در چار دیواری محصور، پس از آن به موجی سرکش تبدیل می شود و

   تمامی هستی را در بر می گیرد."

   فرقی نمی کنه از اوشو باشه، علی، حافظ، ابن عربی یا مولوی. همه اشون مثل کلیدی ان که به هر قفلی می خوره ولی قفل رو باز نمی کنه! نمی دونم شاید کم حوصله ام...

   "آندم که مسحور ناشناخته شوی،

   دیگر پایانی بر این زیارت نیست،

   سفری است بی انتها، بی پایان،

   همیشه در راه، سفری خستگی ناپذیر."

گرچه وصالش نه به کوشش دهند     در طلبش هر چه توانی بکوش