برف تازه و وسوسه ی صعود!!!

برف نو ! برف نو ! ســــــلام ... سلام !

بنشین ، خوش نشسته ای بر بام ...

پـــــاکـــــی آوردی ای امـید ســپــیـد !

هــمـه آلــودگــیــســت ایـــن ایـــام ...

راه شومی است می زند مطرب ،

تلخواری است می چکد در جام

اشکواری است می کشد لبخند

ننگواری است می تراشد نام ...

مرغ شادی به دامگاه آمد

به زمانی که برگسیخته دام !

ره به هموار جای دشت افتاد

ای دریغا که بر نیاید گام !

کام ما ، حاصل آن زمان آمد

که طمع برگرفته ایم از کام ... !

خام سوزیم ، الغرض بدرود...

تو فرود آی برف تازه ، سلام !

شعر از: احمدشاملو - 1338 - کتاب باغ آینه

عکس از: http://jar2.com